De struiken zijn maar zo'n 10 tot 20 centimeter hoog en groeien in ondoordringbare bedden, die in Wisconsin "marshes" worden genoemd, terwijl ze in andere streken "bogs" heten. Deze bedden zijn gevuld met zand, turf, grind en klei. Niet zelden worden cranberrybedden wel honderd jaar oud.

Allereerst komen er aan de tot wel twee meter lange ranken die zich over de grond slingeren nieuwe glanzende groene bladeren. Half juni komt de roze-witte bloesem uit. Na drie tot zes weken is die uitgebloeid en verschijnen er piepkleine, groene knopjes, die in de loop van de zomer uitgroeien tot cranberries. In september en oktober zijn deze rijp en zodra de temperatuur onder het vriespunt daalt, worden ze helderrood van kleur.

In november kleuren de bladeren van de struiken donkerrood; dan begint de rustfase, die tot het volgende voorjaar duurt. In principe zijn de planten bestand tegen vorst. Als de winter echter heel koud is, laten de boeren de velden onder water lopen om vorstschade te voorkomen. Bij het stijgen van de temperatuur worden de velden weer drooggelegd omdat cranberrystruiken er slecht tegen kunnen om lang in het water te staan.

© mk² - marketing & kommunikation gmbh bonn